Warning: Creating default object from empty value in /home/harmke/domains/753bc.nl/public_html/wp-content/themes/deliciousmagazine/functions/admin-hooks.php on line 160

De geschiedenis van de OS: de mythe van Pelops

De Olympische Spelen werden nieuw leven in geblazen door de Fransman Pierre de Coubertin. De oorsprong van de antieke Olympische Spelen is echter onbekend. Er zijn verschillende mythen die de oorsprong van het grootste sportevenement op aarde moeten verklaren. De meest bekende (en misschien wel meest waarschijnlijke) mythe over het ontstaan van de Olympische Spelen is de mythe van Pelops.

De mythe van Pelops begint bij zijn vader Tantalus. Tantalus was de zoon van de oppergod Zeus. Als koning van Lydië had hij veel macht en bezat hij veel rijkdommen. Hij was niet alleen in grote eer bij de mensen op aarde, maar ook bij de goden die de Olympus bewonen. Daarom mocht Tantalus deelnemen aan de maaltijden tussen de Olympische goden, op voorwaarde dat hij niemand iets zou vertellen over de gesprekken die tijdens deze maaltijden werden gevoerd. Deze eer werd Tantalus echter al snel te veel en hij verried de goddelijke geheimen aan de mensen op aarde, bij wie hij indruk wilde maken. Ook stal hij ambrozijn en nectar, de heilige spijzen en dranken, en nam ze mee naar de menselijke wereld. Zijn hoogmoed bereikte een hoogtepunt toen hij alle goden bij hem in zijn paleis uitnodigde en wilde testen of de goden werkelijk alwetend waren. Hij doodde zijn zoon Pelops en zette hem voor aan de goden. Alle goden hadden direct in de gaten wat hen werd voorgezet, behalve Demeter. Voor de maaltijd was  namelijk haar dochter Persephone ontvoerd naar de onderwereld door Hades. Verscheurd door verdriet at zij een stuk van zijn schouder. De overige goden waren woest en direct herstelden zij het lichaam van Pelops en de opgegeten schouder werd vervangen door een ivoren exemplaar.

De goden straften Tantalus met een verschrikkelijk straf. Hij werd in het midden van een vijver gezet waarvan het water kwam tot aan zijn kin. Telkens als hij naar voren boog om te drinken lieten de goden het water verdwijnen en wanneer hij wilde eten van de takken met vruchten die boven zijn hoofd hingen ontnam de wind hem een kans ze te pakken. Behalve een ontzettende honger en dorst hing er ook nog een gigantisch rotsblok boven zijn hoofd, die hem dreigde te doden. Tantalus’ zoon Pelops mocht mee naar de Olympos waar Poseidon hem leerde wagenrennen. Zeus was echter nog steeds kwaad op Tantalus en hij ontbood Pelops terug te keren naar de aarde.

Terug op aarde volgde hij zijn vader op als koning van Lydië. Op volwassen leeftijd ontmoette hij prinses Hippodameia. Haar vader koning Oenomaus van Pisa had een onheilspellende voorspelling gekregen. De toekomstige schoonzoon van zijn dochter Hippodameia zou namelijk zijn dood worden. Hij besloot daarom iedereen die naar de hand van Hippodameia dong uit te dagen voor een wagenrenwedstrijd. Twaalf mannen waren Pelops al voor gegaan en allen hadden van Oenomaus verloren. Omdat al twaalf mannen verloren hadden was hij bevreesd dat hij ook zou verliezen, en daarom niet zou kunnen trouwen met Hippodameia, bedacht hij een list.

Pelops overtuigde de wagenmenner van Oinomaus, Myrtilus, de zoon van Hermes, om de bronzen lunsen, waarmee de wielen werden bevestigd aan de wagen, te vervangen door lunzen van wax. In ruil hiervoor beloofde Pelops aan Myrtilus de helft van het koninkrijk van Oinomaus. Ondanks de lunzen van wax duurde de wedstrijd een lange tijd. Op een bepaald moment kreeg Oinomaus de mogelijkheid om Pelops te doden. Echter, precies op dat moment begaven de lunsen van Oinomaus het. De koning van Pisa werd vervolgens doodtrapt door zijn eigen paarden en Pelops had de wagenrenwedstrijd, en dus ook de hand van Hippodameia, gewonnen. Ter ere van deze overwinning zou volgens de overlevering Pelops de Olympische Spelen in leven hebben geroepen.

 

Tags: , , , ,

Nog geen reacties

Laat een reactie achter